سارنگ حسن پور(راهِ من...)

کمتر از 13 ساعت به آغاز سال 1391 مانده و من همچنان به سالی که گذشته و به سالی  که خواهد آمد فکر میکنم... نو شدن زمین و پشت سر گذاشتن زمستان سرد و کرخت و بدنبال آن نوروز و آمدن بهار و دوباره سبز شدن طبیعت بی جان سرمازده و شادمانی و هیجان چیزی نیست که بتوان از کنار آن بسادگی گذشت رویش یک جوانه سبز از دل زمستان یخ زده آنقدر اهمیت دارد که برایش شادمانی و سرور بپاکرد و دایره و تنبک و دهل نواخت. تحول زمین راباید جشن گرفت و آنرا عید نامید و بر  زمین و زمان باید شادباش گفت اما عید این روزهای  ما هم تحولاتی دارد از ماه قبل که خانه تکانی و تمیز کردن خانه و خرید لباس و البسه و آجیل شب عید و ماهی دم سیاه سه دم!!! و روبان و سبزه و سمنو و شکلات مغز پشمکی خوشمزه!!!!(که به سال نو نرسیده تمام میشود!!) و هزاران خرید ریز و درشت دیگر....  می بینید که عید برای ما انسانها هم نو شدن دارد  هیجانی میبخشد که همه همه میخواهند تو را به لحظه تحویل سال برسانند و تا آن لحظه تو را تعقیب میکنند...!! سه دو یک...  بومممم.... آغاز سال هزار و سیصد و نود یک هجری شمسی!!!! و من لحظه ای مبهوت بسان دوران کودکی تنگ ماهی را نگاه میکنم و روبوسی های متداول خانوادگی و بعد!!!؟؟و بعد از این لحظه های تحویل سال را دوست ندارم... چرا؟؟؟ عید شده و بعد از آن همه هیجانات و بالا پایین بپر ها به نقطه اوج میرسی و  بعد تمام وجود تو را خلایی  فرا میگیرد  و از خود میپرسی و دیگر چه؟؟ دید بازدید ها شروع میشود و همه با هم 4 یا 5 روز بسیار مهربانه سخن میگویند و بهم که میرسند چنان در آغوش محبت میفشارند جان  را تو گویی که جانند و جانان...! بعد دوباره این روند را منتظر مینشینند تاا اسفند سال بعد و دوباره روز از نو و روزی از نو بدنبال نوروز.... اپیدمی شکل میگیرد و چه زیبا این روند را ادامه می یابد و از آن لذت میبریم در واقع نوروز را در ظواهر دیدن، ما را به سرنوشتی غیر از این دچار نخواهد کرد و این اتفاقیست که برای خیلی هایمان می افتد.خرقه و پوستین کهنه را در پایان سال بدور می افکنیم و جایگزینش لباس نو می پوشیم اما بر سر افکار کهنه مان چه می آید ؟؟ آیا در انتهای سال بر ذهن سرما زده مان جوانه ای شکوفا خواهیم نمود که بر آن ببالیم و آنرا عیدانه جشن بگیریم؟؟ آیا دو رویی و ریا و دروغ و نخوت و حسد را بدور می افکنیم؟؟ تمام اینها را گفتم که این جمله را با تاکید بگویم که نوروز روزگار بیرون ما چه بخواهیم و چه نخواهیم فرا میرسد و هر سال میگذرد اما نوروز روزگار درون را تا اراده نکنیم نه فرا می رسد و  نه تحویل میشود... فکر میکنم اگر آن تحویل حال به بهترین احوال  اتفاق بیفتد آن حس خلا بعد از تحویل سال  نیز کمی کمرنگ شود و اگر واقعا بذر مهربانی را در یازده ماه سال بر دلهای دیگر بیفکنیم شاید در دید بازدیها دیگر در آغوش گرفتن ها زیاد تصنعی بحساب نیاید. شاید اگر در طول سال تمام این تحولات اتفاق بیفتد هر سال سال نویی نسبت به سال گذشته باشد شاید انسان نویی زاده شود شاید فکر نویی بوجود آید وشاید شاید شاید.... چه لذتی دارد که هر روز برایمان سال نویی باشد... اینگونه نوروز را بسیار می پسندم!!!

                                                   .... و ( سالها گذشت )

امیر كبير چندان خردمند بود كه در روز تبعيدش از تهران به كاشان ، با افسر همراهش " جليل خان جليلوند " چنين زمزمه كند :

من اشتباه كردم كه تصور مي كردم مملكت وزير عاقل مي خواهد ! خير ٬  مملکت پادشاه عاقل مي خواهد!

و درست در همین لحظه بود که بر میراٍث امیر کبیر سایه رضا خان افتاد : اصلاح طلبی اقتدار گرایانه به دیکتاتوری  مدرن و وزیر به شاه تبدیل شد . و قصه شاه و وزیر ادامه یافت....

در روزگاری که ما زندگی میکنیم  و با توجه  به مشکلات عدیده ای که اکثر مردم با آن دست و پنجه نرم میکنند پرداختن به اموری که بنحوی در ارتباط با درآمدشان و یا به زبان ساده تر در رابطه با نان شبشان باشد کمی دشوار و سخت است و این در کشور هایی چون کشور عزیز ما که هنوز نتوانسته ایم به مرز مطمئنی از ثبات اقتصادی دست پیدا کنیم نمود بیشتری دارد. اقتصاد خانواده جز مسائل مهمی است که بیش از هر موضوع دیگری برای خانواده ها و افراد جامعه مد نظر است و تا وقتی افراد خود را در وضعیت نسبی مطلوب اقتصادی نبینند مطمئنا هیچگاه عرصه ای  برای ظهور  فعالیتها و استعدادهای خدادادی خویش نخواهند داشت. فردی که غم نان دارد تمام فکر و ذهنش معطوف به این قضیه است که وضعیت اقتصادی  خویش را کمی بهبود بخشد و شاید در این راه مسیر های ناهنجاری را هم بپیماید.

"آبراهام مازلو " از تئوری پردازهای برجسته مدیریت در مباحث خود ،سلسله نیاز انسان را  در پنج قسمت یا طبقه تعریف نموده است و اینگونه بیان می دارد که هر گاه نیازهای یک طبقه برآورده و ارضا شود انسان می تواند به نیاز های طبقه بعدی برود و بر روی آن متمرکز شود و در غیر اینصورت در همان مرحله نیاز ابندایی خواهد ماند.

البته در تصویر بالا دو تقسیم بندی قابل مشاهده است که یکی مربوط به الدرفر میباشد که تقریبا کل نگری نسبت به موضوع داشته و دیگر مازلو که جزییات بیشتری را بیان نموده است.

پرواضح و مشخص است که در جامعه ما بسیاری از افراد در همان طبقه اول که به نیازهای زیستی معروف است مانده اند و شاید تا آخر عمر هیچگاه به نیازهای بالاتری چون نیازهای امنیتی و نیازهای اجتماعی و احترام و خودشکوفایی نرسند.

هدفم از گفتن و یاداوری نمودن سطور بالا در واقع ذکر این نکته بود که شکم گرسنه و کسانی که در تامین نیازهای زیستی خود مانده اند هیچگاه دغدغه مفاهیم انتزاعی چون "آزادی" و" گفتمان" و "دمکراسی" و "عدالت ورزی"  را نخواهند داشت چون برای آنها تعریف نشده است و آنها فعلا به دنبال نیاز مهمتری هستند ... شاید جمله "مردم را درفقر و گرسنگی نگه دار و حکومت کن "را شنیده باشید ولی گوینده سخن هر که بوده درک درستی از شرایط مردمان و نیازهای طیف های مختلف حاضر در جامعه داشته است و این هم کاملا بدیهی است که با توجه به این نیازهای مطرح شده به همان تعداد تیپ انسان نیز در جامعه موجود میباشد و ما در مناسبات اجتماعی خویش باید بدانیم که با هر دسته بر اساس نیاز خودش سخن بگویم  و در این حرکت کلی جامعه را به سمت خود شکوفایی ببریم. هیچ گاه نباید پرداختن به یک طیف از مردم ما را از پرداختن به دیگر طبقات مردم غافل کند زیرا که مجموعه این افراد مردمان سرزمین ما هستند. حال باز سئوال خود را مطرح میکنم: بی تفاوتی چیست؟؟ چرا بی تفاوت شده ایم؟؟

یادش بخیر.... در پنج شش سال گذشته پانزدهم ماه و رمضان و میلاد امام حسن مجتبی (درود خدا بر او باد) همواره برایم خاطره انگیز بوده اند . چه از دوران دانشجویی که هر سال در این روز مراسم پختن آش نذری و افطاری را برگزار می کردیم و انصافا هم تمام دانشجویان جدا از هر دسته و گروهی که بودند در انجام این مراسم کمک میکردند . فرقی نمیکرد انجمنی باشد یا بسیجی، همه کمک میکردند... از چند روز قبل در منزل یکی دوستان خوبمان که مادر گرامیشان( که احترام زیادی برایشان قائلم) زحمت پختن و آماده ساز ی وسائل را بعهده داشتند همه دور هم جمع می شدیم و اسباب و وسائل را آماده می کردیم. و روز موعود همه از صبح در حیاط دانشگاه بودند. از انروزها خاطرات بسیار است و مجال گفتنش اندک.. از کش رفتن موکت از مسجدگرفته تا کارهایی که بچه انجام می دادند .البته در تمامی این موارد نیز تنگ نظری از سوی بعضی از رییس های دانشگاه بود(زیرا ما هر سال یک رئیس عوض می کردیم و بنده شخصا تجربه 5 رئیس را بهمراه دارم!!!) مثلا در سال 87 بود از سمت انجمن اسلامی بروشوری را آماده کرده بودیم که در پشتش عکسی از آیه الله طالقانی بهمراه جمله ای از ایشان کار شده بود که بسیار مناسب و وزین بود و مرغ رئیس یکپا داشت که باید برگ آخر بروشور جدا شود.حالا بماند که چگونه بروشور ها یکی در میان پخش شد و مجری برنامه و هم علت پارگی را دقیقا از پشت تریبون اعلام کردند.... از متن دور شدم... ولی خواستم یادآوری کنم با اینکه این مراسم جزء مراسم هایی بود که اکثر دانشجو ها و بچه ها برای دلشان کار میکردند و عشقی بود که آنرا به کارها وا میداشت ولی باز هم تنگ نظری ها و سنگ اندازی ها بود.... یادش بخیر نمی دانم باز هم این مراسم برگزار میشود یا نه...

 پانزدهم رمضان مصادف با تشکیل ستاد ملی جوانان حامی خاتمی(ستاد 88 ) در سال ۸۷هم بود که باز هم آن خاطرات فراوانی برای تک تک دوستان و بچه ها بود تا تمام مصائبش و با تمام شیرینی هایش... میلاد کریم اهل بیت برای ما خاطرات فراوانی دارد... روز میلادش مبارک..

یک:

به واسطه مسائل شغلی گاهی پیش می اید که باید به مطب بعضی از دکتر ها بروم و جهت انجام شدن کارها مدتی هم منتظر بمانم. این منتظر ماندن در اغلب اوقات فرصتی را برایم مهیا میکنند که به کسانی که در آنجا حضور دارند توجه بیشتری داشته باشم.  افرادی که اغلب یا خود دچار بیماری هستند یا همراه بیمار هستند. کسانی که با هزاران امید و جهت بهبود خود به پزشک مراجعه کرده اند و امیدوارند که نتیجه مطلوب حاصل گردد. آخرین باری که به مطب یکی از پزشکان که از بیمه گذاران ما میباشد رفتم دیروز بود... مطب رادیولوژیستی که اکثرا شلوغ است و حداقل هر باری که مراجعه کرده ام اینگونه بوده است از دست بر قضا این بار اکثر مراجعه کنندگان مادران و پدرانی بودند که کودکان خود را برای انجام آزمایش آورده بودند. با دیدن این کودکان چنان غمی بر دلم نشست که دوست داشتم هر چه زودتر کارم تمام شود  و از آن مطب بیرون بیایم. کودکانی که شاید سنشان به یک هم نمیرسید و هنوز نوزاد بودند.افراد مختلفی بودند. پدری چنان غرق بازی با کودک خود بود  و چنان خود را مشغول او می نمود   که گویا میخواهد ناراحتی او را در خنده های خود پنهان کند یا مادری که کودک خود را با لباس بیمارستان(گویا بستری بوده) جهت انجام آزمایش آورده بود و چنان بیتابانه به کودک خویش می نگریست که گویا تمام خویش را می نگریست که در مقابل چشمانش ذره ذره آب میشود... کودکانی که بدون دغدغه و غرق در رویای کودکی مشغول بازی با هم بودند و گاه چنان خنده ای سر می دادند که انسان همه چیز را فراموش می کرد .... تمام این تصاویر در تمام مدت زمانی که آنجا حضور داشتم در برابر چشمانم بودند و از بد روزگار این بار بیشتر از هر زمان دیگر مجبور به ماندن در آنجا شدم... حس عجیبی بود... خیلی عجیب... با محیط های درمانی و بیمارستانی غریبه نیستم حداقل از کودکی با آنها آشنایم .. ولی هیچ وقت یک همچین حسی نبود... حتی زمانی که در 7 سالگی 15 روز در بیمارستان بستری شده بودم و بعد از آن سیل آزمایشات و سونوگرافی و عکسبرداری رنگی که یادم هست آن زمان باید ناشتا و با خوردن روغن کرچک صورت می گرفت و دیروز برایم  بسیار سخت بود... وقتی که از مطب آمدم بیرون لحظه خود را جای آن پدری که با بچه اش مشغول بازی بود گذاشتم و طاقت من کمتر از آن بود و صبرم بسیار کمتر.... تنها با خود گفتم خدایا امیدوارم که روزی در هیچ مطبی بیماری نباشد.... حداقل کودکان نباشند  که بیشتر از بیماری آنان ، معصومیت و نگاه کودکانه شان آدمی را زجر می دهد که باید در این مکان باشند...

دو:

ماه رمضان آغاز شده. ماه خودسازی و ماه به خود رسیدن.اندکی اندیشیدن و اندکی دست از تعلقات کشیدن. اندکی طاقت آوردن در برابر خود...مبارزه "خود "با "خود". آن خود اولی که مرا  به عقل میخواند و آن دومی که مرا به هیچ نخواند و به  "هر"خواند و به هر چیز آری گوید و مرا به همه می آلایدو با راست و دروغ و ریا و تزویر دورویی و ناپاکی و زشتی و پستی و الودگی به همه خواند و می راند و حال من مانده ام به جنگ دشمنی بروم که در خودم هست و از خودم هست اصلا خود "من" هست.

امسال رمضان رنگ دیگری دارد... رنگ تمام کسانی  که چندین ماه برایشان رمضان بوده و جز نخوردن طعام و اعتصاب غذا چاره دیگری برای رساندن فریاد خود نداشته اند. امسال این رمضان محکی برای همه ماست...

 سه:

افطار بدون "ربنای شجریان "میشود؟؟؟؟؟

چهار:

قاصدک.... هان ... چه خبر آوردی؟؟؟

(معلم شهیدعلی شریعتی)

در این عصر سکوت

در  آتش

در این آیه های  پر هیاهو

که 

حتی

سلام نیز پاسخ ندارد...

چگونه باور کنم که هنوز ایمان هست... خدا هست... باور هست..

میشکنم در خود و دوباره بر می خیزم

دو چندان میشوم...

و این بار لیک می دانم :

که

ایمان هست... خدا هست... باور هست...

بر طبق گزارشهایی که طی چند روز گذشته منتشر گردید دیه کامل یک انسان در سال 1390 برابر مبلغ  نود میلیون تومان در ماه عادی و 120 میلیون در ماه حرام اعلام شده است. این در حالیست که در سال گذشته(89) دیه کامل یک انسان 45میلیون در ماه عادی و 60 میلیون در ماه حرام بوده است. مطمئنا دوستان عزیز استحضار دارند که قیمت دیه در هر سال بر اساس قیمت شتر محاسبه می گردد و دیه انسان برابر قیمت 100شتر میباشد. یعنی با تفاسیر بالا قیمت شتر در سال گذشته نسبت به امسال 100درصد افزایش نرخ داشته است. معمولا روال بر همین منوال بوده که هر ساله یک افزایش دیه در حد 5 تا 10 میلیون را داشته باشیم اما اینکه به یکباره در سال نود و سالی که به قول دولتمردان بزرگترین جراحی اقتصادی کشور و بحث یارانه ها در آن اتفاق افتاد و کارشناسان اقتصادی دولت به شدت و قویا تاکید می نمودند که ما افزایش قیمت ها را به صورت چشمگیر نخواهیم داشت  این اتفاق و افزایحال باید پاسخگوی مساله باشند. چگونه است که قیمت شتر در سال جدید از 450هزار تومان به 900 هزارتومان رسیده و باطبع آن دیه انسان نیز از 45 میلیون به 90 میلیون؟؟؟  ایا این افزایش قیمت ارتباطی به بحث یارانه ها تورم ندارد؟؟؟ ایا دست فتنه در میان است؟؟ آیا دولتمردانی که ادعای کنترل قیمت ها را داشته اند نباید اکنون پاسخگوی قضیه باشند؟؟؟ به فرض نسبت به سال گذشته هیچ کالای دیگر ی افزایش قیمت نداشته باشد !!!!! و همگی ثابت مانده باشند همین افزایش باعث افزایش قیمت های دیگر علی الخصوص در سیستم حمل و نقل خواهد  شد. نمونه بارز حق بیمه نامه های شخص ثالث اتومبیل  را در نظر بگیرید. بنده با توجه به اینکه در امور بیمه گری مشغول هستم بسیار واضح میباشد که افزایش 50 تا 80 در صدی حق بیمه ها را شاهد خواهیم بود.  و همین قضیه  سرآغازی برای افزایش قیمت کالاهای دیگر باشد. پس دولتمردان گرامی ما توجه داشته باشند اگر و فقط بتوانند اندکی قیمت شتر را مهار بنمایند کمک بزرگی به اقتصاد کشور نموده اند. ""ما به خیر تو امیدی نیست شر مرسان""

پ.ن: تمامی دوستانی که از اتومبیل استفاده می کنند توجه داشته باشند حتما تعهد جانی بیمه نامه شخص ثالث خود را تا سقف ۱۲۰میلیون افزایش دهند. بدیهی میباشد در غیر این صورت شرکت بیمه شما در قبال بروز حادثه متعهد به پرداخت تا سقف تعهد قبل را خواهد داشت و الباقی(چیزی حدود۶۰میلیون) باید از جیب مبارک پرداخت شود!!!

چند وقتی است که گروهی تحت عنوان مبشران ظهور اقدام به تهیه و تکثیر فراوان مستندی تحت عنوان "ظهور بسیار نزدیک است" نموده اند و در آن علائم  شخصیتی افراد را پیش از ظهور آخر الزمان را بصورت تطبیقی بیان نمودند و آنچنان اعتقاد راسخی به این موارد عنوان شده دارند که از هیچ حدیثی چه معتبر و چه غیر معتبر فرو گذار نکردند.

بحث مهدویت و ظهور صاحب الزمان همواره دست آویز خوبی برای کسانی که قصد سود جویی و عوامفریبی و موج سواری بر افکار افراد نادان و ناآگاه بوده است  و چه بسیار کسان بوده اند که خود را مهدی موعود نامیده اند و سرانجام مفتضحانه رسوا شدند.

بر طبق روایات معتبری که از بزرگان بدست ما رسیده نکاتی قابل فهم و در خور تفکر میباشد که مهمترین آنها بحث زمان ظهور میباشد که کسی جز خداوند از آن آگاه نیست و کسانی که چنین داعیه ای دارند شیادانی بیش نیستند. اما چه عللی میتواند افرادی را وادار نماید تا از ناآگاهی و جهل عده ای چنین سوءاستفاده نمایند و چنین خزعبلاتی را بیان نمایند؟ آیا درد مزمن دینداری و توهم ازبجا آوردن هفده رکعت نماز یومیه باعث بوجود آمدن چنین تفکری میشود که نسخه ای برای بشریت بپیچند ؟؟ آیا در پس این قضیه تسویه حسابهایی نهفته است  و چه دست آویزی بهتر از مهدویت؟؟ آیا هر چه دروغ بزرگترباشد قابل باور تر است؟؟ نکند مصداق ضرب المثل معروف سنگ مفت و گنجشک مفت باشد که حال می زنیم شاید گرفت؟؟ هزاران سئوال دیگر در مقابل گستاخی چنین افرادی به ذهن می آید که مثنوی هفتاد من میشود...

قسمتی از تحلیل های این گروه در این زمینه که مربوط به تطبیق اقای احمدی نژاد با شعیب بن صالح سردار سپاه سید خراسانی است را با هم میخوانیم:

۱ - نگاهي گذرا به شرايط بسيار حاد نظام اسلامي در سالهاي منتهي به ظهور احمدي نژاد كه بفرموده امام خامنه اي(مدظله) ، بواسطه جهت گيرهاي غلط و دور شدن از آرمانها و اهداف و اتخاذ برخي رويكردهاي خيانت بار و انجام اصلاحات رضاخاني و آمريكايي ، انقلاب در آستانه انحراف قرار داشت.
2- آشكار شدن احمدي نژاد در فضاي سياسي ايران با رايحه خدمت رساني ، تقابل شديد ميان احمدي نژاد ازيكسو با چپ وراست ومافياي قدرتمند زر و زور و تزويراز سويي ديگر ، حمايت غيرمستقيم آقا از احمدي نژاد و هدايت قلوب ، تنها با ذكر صفات كانديداي اصلح كه بطور برجسته اي در وجود احمدي نژاد وجود داشت ، انقلاب در قلوب در روزهاي باقيمانده به رويارويي مهم 84 و ظهور بي سابقه فضاي توسل ، نذرو نياز و صدقه در ايام انتخابات ، بازتابهاي پيروزي شگفت انگيز احمدي نژاد در داخل و خارج ، اصلاح جهت گيري منحرف شده دولت و احياء اصول اوليه انقلاب اسلامي ، آغاز موج عدالت گستري و نهضت خدمت رساني به تمام مناطق كشور و آغاز همزمان موج قدرتمند توجه به مهدويت و ظهور ، آغاز نبرد سنگين سنگر به سنگر احمدي نژاد با زورگويان و زياده خواهان ، حمايتهاي چشم گير آقا از دولت مكتبي ، بررسي كوه مشكلات مقابل احمدي نژاد تا آغاز زمزمه هاي شعيب بن صالح بودن احمدي نژاد در برخي كشورها و محافل خبري   ۳ - نگاهي به صفات عمومي ياران امام عصر(عج) در آينه آيات و روايات و بررسي تطبيق آنها بر دكتراحمدي نژاد ، قبل از بررسي شعيب بودن احمدي نژاد ،آيا او صفات عمومي ياران امام عصر(عج) كه درتفاسير آيات و روايات مختلف از ائمه اطهار(ع) وارد شده است را دارا مي باشد تا بتواند رسالت سنگين فرماندهي لشگر امام زمان(عج) را نيز انجام دهد؟
خصوصياتي مانند يحبهم و يحبونه ، اذله علي المومنين ، اعزه علي الكافرين ، يجاهدون في سبيل الله ، لايخافون اومه لائم و .... كه ائمه اطهار(ع) در تفسير آيات شريفه قرآن براي ياران امام عصر(عج) ذكر فرموده اند.     ۴- نگاهي به قضيه شعيب بن صالح در روايات عصر ظهورو بررسي نظر برخي محققين دراين رابطه ، استخراج نشانه هاي اين شخصيت الهي ، صفات دوازده گانه شعيب بن صالح در روايات ، بررسي انطباق عجيب نشانه هاي روايي شعيب بن صالح بر خصوصيات دكتر احمدي نژاد ، بررسي برخي شبهات روايي در مورد شعيب و رد برخي پندارهاي نادرست و ....
5- بررسي دلائل عقلي در مورد مصداق شعيب و انطباق آنها بر دكتر احمدي نژاد ، بررسي بسيار نزديك بودن ظهور در بيان بزرگان و ظهور نشانه ها و لزوم حضور اين شخصيت تاريخي در فضاي ايران و اثبات شعيب بودن دكتر از طريق برهان نقض
6- بررسي برخي شبهات برجسته موجود در پرونده دكتر از زمان آغاز به كار مانند شائبه رابطه با آمريكا ، تحت تاثير مشايي بودن ، انجمن حجتيه اي بودن ، مسئله برخورد با بي حجابي ، مناظره ، شبهه ولايت گريزي و ...
(احمدي نژاد در عين شعيب بودن معصوم نيست و مانند برخي چهره هاي درخشان صدراسلام احتمال خطا و اشتباه دارد)
7- نگاهي گذرا به هدف ائمه اطهار(ع) از بيان رمزآلود ، مبهم و البته دقيق خصوصيات شعيب و بررسي علت اصرار روايات بر شناخت شعيب از طرفي و ايجاد نوعي ابهام در شناخت شعيب از طرفي ديگر بررسي مختصر فضاي سياسي كشور و جهان ، نگاهي گذرا به فضاي درگيري جبهه حق در داخل و خارج و لزوم ياري پرچمدار سيدخراساني در اين لحظات سخت. 

 همان طور که ملاحظه فرمودید موارد بالا هفت عللی بود که افراد فوق برای شعیب بن صالح بودن آقای احمدی نژاد بکار برده اند ولی روی سخنم با علما و مراجع عظام و کسانیست که این تطبیق ها با آنها صورت می گیرد. موضع گیری کنید و موارد عنوان شده را قویا رد نمایید شاید بدینوسیله  اندکی از تخریب اعتقاداتی مردم کاسته شود. گمان مبرید که این قضیه به همین جا ختم می گردد این جریان به حوزه هم رحم نخواهد کرد و امروز اگر صدایی از کسی برنخیزد گمان به موافقت می گردد  و راه را برای شیادانی این چنین باز می کند. وظیفه ما در برهه فقط اطلاع رسانی و آگاهی دادن به قشر عوام جامعه میباشد که اینچنین از مسیر دین و ایمان دست مایه این شیادان نگردند و تاریخ بهترین قضاوت کننده است .